- Hermiono - powiedziała mama Hermiony - Jean
- Już idę mamo - powiedziała szatynka zbiegając po schodach - Co się stało
- Jest kolacja księżniczko - powiedział ojciec dziewczyny - Jesteś spakowana
- Tak tato - będę za wami tęskniła
- My za tobą też - wtrąciła się Jean
- Ach skarbie zapomniałbym dziś z mamą idziemy na osiemnastkę
- Dobrze tatusiu
Kiedy tata już to powiedział czułam w duchu pewną radość, ponieważ dziś miały się odbyć zawody motorowe po zjedzeniu kilku kanapek. 30 minut później Hermiona znów była w swoim pokoju, położyła się na łóżku i czekała, aż jej rodzice pójdą na imprezę , ona sama chciała spędzić tą ostatnią noc, świetnie się bawiąc.Hermiona podczas tych wakacji strasznie się zmieniła większą uwagę przywiązywała do ciuchów jakże też do makijażu.
Gdy światło w pokoju jej rodziców zgasło, co oznaczało, że poszli się dobrze bawiąc, Hermiona wymknęła się ze swojego pokoju i po cichu zeszła na dół. Złapała swoją kurtkę i założyła buty, po czym wyszła z domu. Kiedy tylko znalazła się na dworze rozejrzała się. Nikogo nie było – to dobrze. Zamknęła oczy i teleportowała się. Wylądowała przed klubem dla czarodziejów, uśmiechnęła się szeroko, gdy tylko zobaczyła ochroniarza, ten zaś od razu ją rozpoznał.
- Cześć Miona już myślałem, że się nie pojawisz, ale jednak jesteś - powiedział Stave
- Ja sąd mógł Ci przyjść taki pomysł - zaśmiała się, mężczyzna wpuścił ją do środka bez kolejki, co wywołało oburzone krzyki ze strony innych.
- Mark się ostatnio o ciebie pytał - powiedział
- O jak miło jeszcze nie jestem tu zapomniana
- No ty sobie nie żartuj
- Gdzie jest Mark
- Tam gdzie zawsze
W odpowiedzi Hermiona uśmiechnęła się tylko i weszła do klubu. Od razu skierowała się na drugie piętro, gdzie zazwyczaj siedzieli „ci lepsi’’ – jak się określali. Weszła do okrągłego pomieszczenia, w którym stały 4 ogromne kanapy, a po prawej stronie był bar. Granger ruszyła właśnie do baru, przy którym zauważyła kilka znajomych osób.
- Cześć chłopaki! – powiedziała, podchodząc do 5 przystojnych czarodziejów.
- Hermiona! – zawołał jeden, chwiejąc się podszedł do niej i złożył na jej policzku soczystego całusa.
- Miło cię widzieć, Adrianie. – wymamrotała.
- Napijesz się czegoś, Miona? – zapytał inny chłopak.
- Niestety nie dzisiaj - powiedziała z lekkim uśmiechem
- Uchu czy nasza mistrzyni ma zamiar wygrać te zawody
- Nie mam zamiaru ja na pewno je wygram
-Będziesz dzisiaj jeździć? – kiwnęła głową w potwierdzeniu, uśmiechając się.
- Dobra, chłopaki, idę. Muszę w tym tłumie znaleźć Marka.
- Jest na kanapach.
- Dzięki. – odparła i już odchodziła, kiedy Josh zawołał.
- Daj czadu, maleńka! Stawiam na ciebie! – odwróciła się i przesłała mu buziaka. Chwilę później stała już przy kanapach.
-Mark! – wrzasnęła, patrząc na mężczyznę wręcz przyssanego do jakiejś blondyny. Facet, oderwał się od ust blond laluni i spojrzał na Hermionę.
- Granger! – powiedział i wstał. – Potrzebujesz czegoś?
- Steve mówił, że pytałeś o mnie ostatnio.
- Achh.. tak, ale to już nie ważne.
- Będę dzisiaj jeździć i...
- … i potrzebujesz mojego skarba. – dokończył Greg.
- Dokładnie.
- Wiesz, gdzie szukać. – odparł, rzucając jej kluczyki. Ona zaś podeszła tylko i cmoknęła go w policzek, po czym z szerokim uśmiechem na ustach oddaliła się.
- Serio stary, zobaczysz, tu jest zajebiście! – powiedział Draco Malfoy do swojego przyjaciela – Blaise’a Zabiniego, kiedy wreszcie weszli do klubu, wcześniej czekając w kolejce dwie godziny.
- Okej…. Gdzie idziemy?
- Na tyły. Tam są wyścigi.
- Ok. – odparł Zabini, podążając za kumplem.
- Dzisiaj są finałowe rozgrywki.
- No i ?
- No i w finale zawsze są najlepsi, Blaise.
- Lepiej się pośpieszmy, żeby zająć dobre miejsca.
- Masz rację. Chodź. – i szybkim krokiem udali się na trybuny.
Zajęli sobie dość dobre miejsca i czekali, aż wszystko się zacznie.
Mam nadzieję że się podoba
